किष्किन्धाकाण्डम्Kiṣkindhā Kāṇḍa

darśanārtham tu vaidehyāḥ sarvataḥ kapi kuṁjarāḥ ।
vyādiṣṭāḥ kapi rājena yathā uktam jagmur aṁjasā ॥

te sarāṁsi sarit kakṣān ākāśam nagarāṇi ca ।
nadī durgān tathā śailān vicinvanti samantataḥ ॥

sugrīveṇa samākhyātāḥ sarve vānara yūthapāḥ ।
tatra deśān pravicinvanti sa śaila vana kānanān ॥

vicintya divasam sarve sītā adhigamane dhṛtāḥ ।
samāyānti sma medinyām niśā kāleṣu vānarāḥ ॥

sarva ṛtukān ca deśeṣu vānarāḥ sa phalān drumān ।
āsādya rajanīm śayyām cakruḥ sarveṣu ahassu te ॥

tat ahaḥ prathamam kṛtvā māse prasravaṇam gatāḥ ।
kapi rājena saṁgamya nirāśāḥ kapi kuṁjarāḥ ॥

vicitya tu diśam pūrvām yathā uktām sacivaiḥ saha ।
adṛṣṭvā vinataḥ sītām ājagāma mahābalaḥ ॥

diśam api uttarām sarvām vivicya sa mahākapiḥ ।
āgataḥ saha sainyena vīraḥ śatabaliḥ tadā ॥

suṣeṇaḥ paścimām āśām vivicya saha vānaraiḥ ।
sametya māse pūrṇe tu sugrīvam upacakrame ॥

tam prasravaṇa pṛṣṭhastham samāsādya abhivādya ca ।
āsīnam saha rāmeṇa sugrīvam idam abruvan ॥

vicitāḥ parvatāḥ sarve vanāni gahanāni ca ।
nimnagāḥ sāgara antāḥ ca sarve janapadāḥ tathā ॥

guhāḥ ca vicitāḥ sarvā yāḥ ca te parikīrtitāḥ ।
vicitāḥ ca mahāgulmā latā vitata saṁtatāḥ ॥

gahaneṣu ca deśeṣu durgeṣu viṣameṣu ca ।
sattvāni atipramāṇāni vicitāni hatāni ca ।
ye caiva gahanā deśā vicitāḥ te punaḥ punaḥ ॥

udāra sattva abhijano hanūmānsa maithilīm jñāsyasi vānarendra ।
diśam tu yām eva gatā tu sītātām āsthito vāyu suto hanūmān ॥