अरण्यकाण्डम्Araṇya Kāṇḍa

tapyamānam tathā rāmam sītā haraṇa karśitam ।
lokānām abhave yuktam sāṁvartakam iva analam ॥

vīkṣamāṇam dhanuḥ sajyam niḥśvasaṁtam punaḥ punaḥ ।
dagdhu kāmam jagat sarvam yuga ante ca yathā haram ॥

adṛṣṭa pūrvam saṁkruddham dṛṣṭvā rāmam sa lakṣmaṇaḥ ।
abravīt prāṁjaliḥ vākyam mukhena pariśuṣyatā ॥

purā bhūtvā mṛduḥ dāṁtaḥ sarva bhūta hite rataḥ ।
na krodha vaśam āpannaḥ prakṛtim hātum arhasi ॥

candre lakṣmīḥ prabhā sūrye gatiḥ vāyau bhuvi kṣamā ।
etat ca niyatam sarvam tvayi ca anuttamam yaśaḥ ॥

ekasya na aparādhena lokān hantum tvam arhasi ।
na tu jānāmi kasya ayam bhagnaḥ sāṁgrāmiko rathaḥ ॥

kena vā kasya vā hetoḥ sa āyudhaḥ sa paricchadaḥ ।
khura nemi kṣataḥ ca ayam sikto rudhira bindubhiḥ ॥

deśo nivṛtta saṁgrāmaḥ su ghoraḥ pārthiva ātmaja ।
ekasya tu vimardo ayam na dvayoḥ vadatām vara ॥

na hi vṛttam hi paśyāmi balasya mahataḥ padam ।
na ekasya tu kṛte lokān vināśayitum arhasi ॥

yukta daṇḍā hi mṛdavaḥ praśāntā vasudhā adhipāḥ ।
sadā tvam sarva bhūtānām śaraṇyaḥ paramā gatiḥ ॥

ko nu dāra praṇāśam te sādhu manyeta rāghava ।
saritaḥ sāgarāḥ śailā deva gandharva dānavāḥ ॥

na alam te vipriyam kartum dīkṣitasya iva sādhavaḥ ।
yena rājan hṛtā sītā tam anveṣitum arhasi ॥

mad dvitīyo dhanuṣ pāṇiḥ sahāyaiḥ parama ṛṣibhiḥ ।
samudram ca viceṣyāmaḥ parvatān ca vanāni ca ॥

guhāḥ ca vividhā ghorā padminyo vividhāḥ thathā ।
deva gandharva lokān ca viceṣyāmaḥ samāhitāḥ ॥

yāvat na adhigamiṣyāmaḥ tava bhāryā apahāriṇam ।
na cet sāmnā pradāsyanti patnīm te tridaśa īśvarāḥ ।
kosala indra tataḥ paścāt prāpta kālam kariṣyasi ॥

śīlena sāmnā vinayena sītāmnayena na prāpsyasi cet narendra ।
tataḥ samutsādaya hema puṁkhaiḥmahendra vajra pratimaiḥ śara oghaiḥ ॥